Aceite as pessoas
Como se aceita a chuva,
Como se aceita o sol.
Aceite os descaminhos
Como o beijo do vento
E o carinho das ondas.
Aceite a roda da fortuna,
O moinho do mundo,
A pedra inoportuna,
O fel imundo,
Como se néctar fosse,
Como um sabor doce,
Como o pássaro que trouxe
O seu suave cantar.
Aceite a dor,
A angústia e as lágrimas,
Elas encharcam o seco solo
E o preparam
Para a colheita que há de vir.